Obecnie z terminem latex w środowisku odpoczynku,  wiążemy zarówno definicję latexu syntetycznego jak i latexu naturalnego Talalay.

Z definicji latex to pewna dyspersja stabilna lub emusja mikrocząsteczek polimeru w środowisku wodnistym. Jeśli chodzi o pochodzenie polimeru i użytych specjalnych procesów transformacji będziemy mówić oddzielnie o latexie naturalnym, Talalay lub syntetycznym.

Latex syntetyczny

Latex syntetyczny otrzymuje się poprzez wytworzenie emulsji w środowisku wodnym z dwóch zawiązków pochodzących z ropy, głównie: styren i butadien (SBR guma styreno-butadienowa).

Latex naturalny

Polimer użyty w emulsji latexu naturalnego natomiast pochodzi z soku drzewa Hevea Brasiliensis, bardzo powszechnego w Azji (Indonezji, Tajlandii, Malezji) oraz w Afryce (Kamerun) i Ameryce Południowej (Brazylia).

Wodna zawiesina w o wyglądzie mleka, którą znamy jako latex naturalny zawiera mieszaninę specyficznych węglowodorów z kauczuku, białek, żywic organicznych, soli mineralnych, wody oraz innych substancji chemicznych występujących w mniejszości. Niektóre z nich są dodawane już na początku tego procesu, żeby zakonserwować właściwości materiału w czasie jego transportu do centrów przetwarzania.

Prawo hiszpańskie pozwala oznaczać  materac jako materac z latexu naturalnego, jeśli jego  zawartość procentowa jest równa lub przekracza 85% składu. Należy bowiem pamiętać, że potrzebne są pewne dodatki w celu konserwacji i utrzymania stabilności latexu naturalnego.

Latex Talalay

Latex Talalay otrzymuje się z emulsji latexu naturalnego poprzez proces/system Talalay, wynaleziony w 1956 roku przez Joseph’a Anton’a Talalay’a.

Wszystkie te typy latexu mają zastosowanie w dziedzinie odpoczynku  do produkcji wypełnienia materacy, lamin miękkiego wykończenia lub poduszek.

Jest oczywiste, że chociaż mówimy o latexie w sposób ogólny, każdy z trzech typów latexu oferuje użytkownikowi różne doświadczenia i odczucia. To do użytkownika należy  znaleźć latex, który najlepiej adaptuje się do jego potrzeb.